Aan mezelf genoeg

Ik was de oudste en de drie volgende kinderen volgden in rap tempo. Later kwamen er nog vier. Daar op de Patrimoniumlaan vergrootte ik langzaam mijn territorium. Ik ging niet naar de kleuterschool. Ik vermoed om financiële redenen. Ik herinner me de eerste lagereschooldag nog goed. Zes was ik toen. Een paar kinderen huilden toen hun moeders weg gingen. Dat verbaasde me. Ik verwachtte niets die dag, maar kende ook geen gevoel van dreiging, een gevoel dat ik van huis uit wel kende. Een ziekelijke moeder is een continue dreiging. Wel ontdekte ik al snel dat ik er als 'slome' niet bij hoorde. Op weg naar school stak ik de straat over om de stoere jongens zonder emotionele kleerscheuren voorbij te komen. Ik vond dat heel gewoon. Ik leerde uit de kinderbijbel om als je op je ene wang geslagen wordt niet terug te slaan, maar de andere wang toe te keren. Dat heb ik ook wel gedaan. Alhoewel ik die jaren wel met vriendjes optrok, had ik ook aan mezelf genoeg. Ik denk dat mijn fantasie daarbij hielp.

Pagina geschreven 22-7-2018.