Alleen maar voelen

Het is zondagmorgen en ik zit voor de tv. 'Ik mis je punt tv'. Altijd weer mooie geloofsverhalen. Mensen die wat ze hopen ook zeker weten. Dat is goed. Het helpt verder. Ons voorstellingsvermogen kan ons enorm houvast bieden.

In de grootheid van zo'n geloof voel ik ook iets kleins. Er volgt een coronakerkdienst, want mensen moeten nog altijd afstand houden. Er wordt gezongen. En ik denk terug aan toen ik nog tiener was. In een evangelisatiegroep zongen we op hoeken van straten in Vlaanderen. In mijn hoofd zingt het nog altijd na: 'Er is kracht, wonderbare kracht; er is kracht in het bloed van het lam.'

We voelen het als mensen gewoon: er is iets dat ons overstijgt! We zoeken daar beelden bij en creëren ook gezamenlijke beelden, zodat we elkaar kunnen vinden. Want we willen begrijpen wat we niet begrijpen kunnen.

Ik ervaar in al die grootheid ook iets kleins: we brengen het onzienlijke, het geheimenis, terug tot voor mensen behapbare brokken. En wat ik daarvan zie is zo oneindig veel kleiner dan de grootheid die ik alleen maar voelen kan.


Pagina geschreven 3-5-2020.