Barre tijden

Laaxum, 10-5-2021


Iemand schreef me vandaag over 'deze barre tijden'. Ik weet dat diegene nogal moeite heeft met hoe we als maatschappij en met name hoe onze overheid met de coronacrisis omgaat. Het deed me denken aan het verhaal van Toon Tellegen, waarin de egel de mier, die loopt alsof hij een zware last meetorst, nakijkt.
'Het is een rare tijd, dacht de egel, hij (de mier) heeft gelijk. Hij draaide zich om. Het is altijd een rare tijd, dacht hij. Andere tijden zijn er niet.'
Zo is het misschien altijd ook een barre tijd, omdat niets stilstaat en alles voortdurend in beweging is en voorbijgaat. Is het niet dit, dan is het wel dat! Natuurlijk: in ons systeem zijn het de narigheden en ongelukken waarop we de schijnwerpers richten. Want anders zou de mier toch nog ongelijk kunnen krijgen. Sommige mensen kiezen het kwaad, de meeste doen dat niet.

Ik ben in mijn leven veel bezig geweest met het zoeken naar zin. Ik begon medio negentiger jaren mijn site als een site over zingeving. Veel is er veranderd, want niets blijft gelijk. En of mijn leven zin heeft, weet ik niet, weet ik minder dan ooit. Door dingen te doen of juist niet te doen kan ik wel proberen er voor mezelf en misschien voor een ander zin aan te geven. Ik trok die zingeving aanvankelijk vooral naar de denkrichting van het geloof. Je gelooft in wat je niet zeker weet. Daarom geloof je namelijk. Dat geldt voor het geloof in een goddelijke macht en net zo zo goed voor het geloof dat die macht niet bestaat. Inmiddels weet ik het niet meer wat God betreft. De beelden die me zijn bijgebracht, zijn vervaagd en werken niet meer bij mij. Maar soms vind ik momenten van zomaar contact met iets dat groter is dan ik ben, waarin ik me uit kan storten, m'n gevoel de vrije loop kan laten en me betrokken voel bij Al wat is. Dat ervaren noem ik Al, maar je kunt het ook God noemen, denk ik. Ergens voorbij alle verdeeldheid en voorbij mijn niet weten is het grotere Geheel. Vermoed ik.


- - -

Pagina geschreven 14-12-2021.